काठमाडौं । बेल्जियमको स्वर्णिम पुस्ताको विश्वकप जित्ने अन्तिम सपना पनि अधुरै रह्यो । सन् २०२६ फिफा विश्वकपको क्वार्टरफाइनलमा स्पेनसँग २–१ ले पराजित भएपछि रेड डेभिल्सका अनुभवी खेलाडीहरूको युग लगभग अन्त्य भएको छ ।

सन् २०१४ को ब्राजिल विश्वकपदेखि बेल्जियमका मुख्य आधार बनेका थिबाउट कोर्टुवा, रोमेलु लुकाकु, केभिन डी ब्रुइने र एक्सेल विट्सेलका लागि यो सम्भवतः विश्वकपको अन्तिम खेल थियो । तर, उनीहरूको अन्तिम अभियान नयाँ पुस्ताका गोलरक्षक सेन्ने लामेन्सको एक गल्तीका कारण दुःखद् रूपमा टुंगियो ।

खेलको ८८औं मिनेटमा स्पेनका मिकेल मेरिनोको प्रहारलाई युवा गोलरक्षक लामेन्सले नियन्त्रणमा लिन सकेनन् । रिबाउन्ड भएको बललाई मेरिनोले सहजै गोलमा परिणत गरेपछि बेल्जियम प्रतियोगिताबाट बाहिरियो ।

पूर्व फुटबलर स्टेफन वार्नकले भने, “लामेन्सले त्यो क्षणमा आफूलाई प्रमाणित गर्न सकेनन् । उनले गत सिजन म्यानचेस्टर युनाइटेडका लागि यस्तो गल्ती गरेका थिएनन्, तर विश्वकपको दबाब फरक हुन्छ ।”

सन् २०१४ को विश्वकपमा अल्जेरियाविरुद्ध २–१ को जित निकाल्ने बेल्जियम टोलीलाई त्यसबेला विश्व फुटबलकै सबैभन्दा बलियो टोलीमध्ये एक मानिन्थ्यो । त्यो टोलीमा कोर्टुवा, डी ब्रुइने, विट्सेल, लुकाकु, इडेन हाजार्ड, मौसा डेम्बेले, भिन्सेन्ट कम्पनी, ड्रिस मर्टेन्स र मारुआन फेलाइनीजस्ता स्टार खेलाडी थिए ।

त्यस विश्वकपमा बेल्जियम क्वार्टरफाइनलसम्म पुगेको थियो । सन् २०१८ मा सेमिफाइनल पुगेर तेस्रो स्थान हासिल गर्‍यो भने युरो २०१६ र २०२० मा पनि क्वार्टरफाइनलसम्मको यात्रा तय गर्‍यो । तर, २०२२ को कतार विश्वकपमा समूह चरणमै बाहिरिएको बेल्जियमले यसपटक पनि उपाधि जित्ने सपना पूरा गर्न सकेन ।

बेल्जियमको जनसंख्या १ करोड २० लाखभन्दा कम छ । यस्तो सानो राष्ट्रबाट विश्वस्तरीय खेलाडीहरूको पुस्ता उत्पादन हुनु नै ठूलो उपलब्धि मानिन्छ ।

स्पेनी फुटबल विश्लेषक गिलेम बालागुए भन्छन्, “स्वर्णिम पुस्ता भन्नका लागि स्वर्ण जित्नुपर्छ भन्ने तर्क गरिन्छ । तर बेल्जियमले तेस्रो स्थानसम्म पुग्यो, लगातार राम्रो प्रदर्शन गर्‍यो । त्यसलाई कम आँक्न मिल्दैन ।”

उनले थपे, “इङ्ल्यान्ड, इटाली र स्पेनजस्ता ठूला फुटबल राष्ट्रबीच बेल्जियमले गरेको उपलब्धि निकै उल्लेखनीय हो । उनीहरूलाई जसरी पनि विश्वकप जित्नैपर्छ भन्ने अपेक्षा अलि बढी थियो ।”

कोर्टुवा, लुकाकु, डी ब्रुइने र विट्सेलसँगै लिएन्ड्रो ट्रोसार्ड, ब्रान्डन मेखेले, टिमोथी कास्टाग्ने, हान्स भानाकेन र थोमस मुनिएरले पनि सम्भवतः आफ्नो अन्तिम विश्वकप खेलेका छन् ।

बेल्जियमका प्रशिक्षक रुडी गार्सियाले अनुभवी खेलाडीका लागि आफू निराश भएको बताए । उनले भने, “म यी अनुभवी खेलाडीहरूलाई सकेसम्म टाढासम्म लैजान चाहन्थेँ । उनीहरूले अन्तिम पटक ठूलो सफलता चाखून् भन्ने मेरो चाहना थियो । दुर्भाग्यवश, त्यो सम्भव भएन ।”

कप्तान कोर्टुवाले प्रतियोगिताको सुरुमै बेल्जियममा नयाँ युग सुरु भएको बताएका थिए । उनले भनेका थिए, “हाम्रो स्वर्णिम पुस्ताका केही खेलाडी अझै छन् । तर अब नयाँ पुस्ता इतिहास रच्न तयार छ ।”

बेल्जियमको टोलीमा यसपटक २५ वर्ष वा सोभन्दा कम उमेरका १३ खेलाडी थिए ।

चार्ल्स डे केटेलाएरले प्रतियोगितामा तीन गोल गर्दै राम्रो प्रभाव छाडे । कप्तान युरी टिलेमान्सले सेनेगलविरुद्ध ऐतिहासिक पुनरागमन जितमा दुई गोल गरे । २४ वर्षीय जेरेमी डोकु, अमादु ओनाना लगायतका युवा खेलाडीहरूले पनि भविष्यप्रति आशा जगाएका छन् ।

प्रशिक्षक गार्सियाले यो हार नयाँ पुस्ताका लागि महत्वपूर्ण पाठ हुने विश्वास व्यक्त गरे ।

उनले भने, “हाम्रा युवा खेलाडीहरूले यस हारबाट धेरै कुरा सिक्नेछन् । हामीले स्पेनलाई कडा चुनौती दिएका थियौँ । गोलरक्षक गुमायौँ, कप्तान गुमायौँ, केभिन डी ब्रुइनेलाई पनि योजनाअनुसार खेलाउन सकेनौँ । धेरै कुरा हाम्रो पक्षमा गएन ।”

उनले थपे, “हामी लज्जित हुनुपर्ने अवस्था छैन । यो हारले भविष्यमा अझ बलियो बन्ने अवसर दिएको छ ।”

बेल्जियमको स्वर्णिम पुस्ताले विश्व फुटबलमा आफ्नो छाप छोडे पनि उनीहरूको सबैभन्दा ठूलो सपना विश्वकप उपाधि भने अधुरै रह्यो । अब त्यो जिम्मेवारी नयाँ पुस्ताको काँधमा सरेको छ ।