काठमाडौं । फाइनलको क्षण आइपुगेको छ । स्पेन अब आफ्नो दोस्रो विश्वकप उपाधिबाट केवल एक कदम टाढा छ । विश्वकप जित्नका लागि हामीले कुनै असाधारण काम गर्नुपर्दैन ।

हामीले केवल शान्त रहनुपर्छ र अहिलेसम्म जसरी खेल्दै आएका छौं, त्यसरी नै खेलिरहनुपर्छ । बीबीसीका लागि पूरै प्रतियोगिताको कभरेज गरेपछि म अहिले म्याड्रिड फर्किएको छु ।

मलाई लाग्छ, पूरै स्पेन विश्वस्त छ कि आइतबार हामी अर्जेन्टिनालाई हराएर सन् २०१० जस्तै फेरि एकपटक विश्वकप ट्रफी आफ्नो नाममा पार्नेछौं । यस आत्मविश्वासका धेरै कारण छन् । युरो २०२४ को उपाधि, लगातार ३७ खेलसम्मको अपराजित यात्रा र सबैभन्दा महत्त्वपूर्ण सेमिफाइनलमा फ्रान्समाथि हासिल गरेको जित ।

यस स्पेनी टोलीको सबैभन्दा ठूलो शक्ति यसको सामूहिक खेल र मानसिक दृढता हो । खेलाडीहरू एउटा सशक्त टोलीका रूपमा खेल्छन् । उनीहरूको आफ्नै स्पष्ट खेलशैली छ र त्यसप्रति उनीहरू पूर्ण रूपमा विश्वस्त छन् । त्यसैले हरेक खेलमा उनीहरू आफ्नै शैलीमा खेल्छन् ।

विश्वकपमा हाम्रो पहिलो खेल केप भर्डेविरुद्ध बराबरीमा सकिएको थियो । त्यो नतिजा हाम्रो अपेक्षाअनुसार थिएन । तर टोली आत्तिएन र आफ्नो खेलशैली पनि परिवर्तन गरेन । नकआउट चरणमा पोर्चुगल र बेल्जियमविरुद्ध पनि यही कुरा देखियो ।

विजयी गोलका लागि अन्तिम मिनेटसम्म संघर्ष गर्नुपरेको थियो, तर टोलीले धैर्य गुमाएन । सेमिफाइनलमा फ्रान्सविरुद्ध सुरुवाती अग्रता पाएपछि पनि टोलीको दृष्टिकोण उस्तै रह्यो ।

फ्रान्स यो प्रतियोगिताको प्रमुख दाबेदारमध्ये एक थियो र उसले अघिल्ला खेलहरूमा धेरै गोल पनि गरेको थियो । तर त्यसका बाबजुद स्पेनले केवल अग्रता जोगाउनका लागि आफ्नो खेल परिवर्तन गरेन । टोली सकारात्मक रह्यो र आफ्नै शैलीमा खेलिरह्यो ।

आफ्नो पहिचान कायम राख्नु र त्यसमा अडिग रहनु नै यो टोलीको सबैभन्दा ठूलो शक्ति हो, विशेषगरी अहिले जब फाइनल सामुन्ने छ । स्पेनले टोलीमा केही खेलाडी परिवर्तन गर्न सक्छ, तर उसको रणनीति र सोच परिवर्तन हुँदैन ।

टोलीको उद्देश्य सधैं बल आफ्नो नियन्त्रणमा राख्ने र सकेसम्म खेलमाथि नियन्त्रण कायम राख्ने हुन्छ । निस्सन्देह, हरेक खेलको परिस्थिति फरक हुन्छ । तर यस विश्वकपमा खेलेका सातै खेलमा स्पेन कहिल्यै पनि पछि परेको छैन । यो आफैंमा निकै विशेष उपलब्धि हो ।

यदि फाइनलमा अर्जेन्टिनाविरुद्ध हामी पछि पर्‍यौं भने पनि हाम्रो सोच परिवर्तन हुने छैन । हामी सुरुदेखि अन्त्यसम्म यही धैर्य र आत्मविश्वास कायम राख्नेछौं, जसले यो प्रतियोगिताभर हाम्रो पहिचान निर्माण गरेको छ । स्पेनमा सबै जना फाइनललाई लिएर आत्मविश्वासले भरिएका छन् ।

तर अर्जेन्टिना पनि पक्कै यस्तै महसुस गरिरहेको हुनेछ । आखिर ऊ साविक विश्वविजेता हो र यस प्रतियोगितामा पनि उपाधि रक्षा गर्न योग्य प्रदर्शन गरिसकेको छ । यो खेल अत्यन्त कठिन हुनेछ, विशेषगरी लियोनेल मेस्सी उत्कृष्ट लयमा रहेका कारण ।

उनले प्रतियोगिताभर आफ्नो जोश र जित्ने भोक स्पष्ट रूपमा देखाएका छन् । स्पेनलाई राम्रोसँग थाहा छ कि मेस्सीले खेलको कुनै पनि क्षणमा नतिजा परिवर्तन गर्न सक्छन् । इङ्ग्ल्यान्डविरुद्ध उनले आफ्नो स्थान केही परिवर्तन गर्दै दायाँतिर बढी ठाउँ बनाए र त्यहीँबाट खेलमा प्रभाव पारे ।

तर स्पेनले केवल मेस्सीलाई मात्र होइन, अर्जेन्टिनाको बाँकी टोलीलाई पनि राम्रोसँग चिन्छ । यो टोली कति खतरनाक छ र ट्रफी जित्नका लागि कति हदसम्म संघर्ष गर्न सक्छ भन्ने कुरा पनि हामीलाई राम्ररी थाहा छ ।

म सन् २०२३ देखि २०२५ सम्म एट्लेटिको म्याड्रिडमा थिएँ । त्यस अवधिमा मैले अर्जेन्टिनाका केही खेलाडीसँग खेलेको छु । त्यसैले उनीहरूको मानसिकता र गुणस्तर दुवैलाई नजिकबाट चिनेको छु ।

तीमध्ये एक हुन् जुलियन आल्भारेज । मेरो विचारमा उनी पूर्ण खेलाडी हुन् । उनी केवल परम्परागत नम्बर–९ स्ट्राइकर मात्र होइनन्, न त पछाडि आएर खेल निर्माण गर्ने नम्बर–१० मात्र हुन् ।

उनी विङमा पनि खेल्न सक्छन् र मैदानको हरेक क्षेत्रमा सक्रिय रहन रुचाउँछन् । धेरै पटक उनी पछाडि आएर खेललाई जोड्ने काम गर्छन् । तर गोल गर्ने अवसर आएपछि उनी उत्कृष्ट फिनिसर साबित हुन्छन् ।

मैदानको जुनसुकै स्थानमा भए पनि उनको प्रयास पेनाल्टी बक्समा पुगेर टोलीका लागि गोल गर्ने नै हुन्छ । आल्भारेजले पेनाल्टी बक्स बाहिरबाट पनि दायाँ र बायाँ दुवै खुट्टाले उत्कृष्ट प्रहार गर्न सक्छन् । क्लब र देश दुवैका लागि उनले धेरै उत्कृष्ट गोल गरेका छन् । मैले उनीसँग पनि खेलेको छु र उनीविरुद्ध पनि ।

उनलाई एकै ठाउँमा रोक्न निकै कठिन हुन्छ, किनकि उनी लगातार दौडिरहन्छन्, खाली ठाउँ खोजिरहन्छन् र टोलीका लागि निरन्तर मिहिनेत गर्छन् । कहिले बल आफ्नो नियन्त्रणमा राख्ने, कहिले छिटो पास दिने र कहिले साथी खेलाडीसँग ‘वान–टु’ खेल्दै आक्रमण अघि बढाउने भन्ने कुरा उनलाई राम्रोसँग थाहा हुन्छ ।

जब मैले उनीविरुद्ध खेलेँ, त्यतिबेला उनको क्षमताको अनुभव भयो । तर एट्लेटिको म्याड्रिडमा एउटै ड्रेसिङ रुममा हुँदा सँगै अभ्यास गरेपछि उनी वास्तवमै कति उत्कृष्ट खेलाडी हुन् भन्ने बुझ्न पाएँ ।

मेस्सीजस्तै आल्भारेज पनि कुनै पनि क्षण खेलको परिणाम बदल्न सक्ने खेलाडी हुन् । उनीसँग प्रतिभा, प्राविधिक कौशल र खेल बुझ्ने असाधारण क्षमता छ । त्यसैले फाइनलमा स्पेनले उनीमाथि विशेष निगरानी राख्नुपर्नेछ ।

अर्जेन्टिनालाई गोल गर्नबाट रोक्नु सजिलो हुने छैन । तर स्पेनको सबैभन्दा ठूलो शक्ति उसको टोलीको संरचना र बलियो रक्षात्मक संयोजन हो । यही कारणले यस विश्वकपमा टोलीले अहिलेसम्म केवल एक गोल मात्र व्यहोरेको छ ।

स्पेन सामान्यतया विपक्षीको क्षेत्रमा खेल्न रुचाउँछ र अग्रपंक्तिबाट दबाब सिर्जना गर्छ । तर यस विश्वकपमा जब कठिन परिस्थिति आयो र टोलीले पछि हटेर अझ सघन रक्षात्मक संरचना (मिड वा लो ब्लक) अपनाउनुपर्‍यो, तब पनि उसले त्यो काम प्रभावकारी रूपमा गर्‍यो ।

यो पनि सम्पूर्ण टोलीको सामूहिक प्रयासकै परिणाम हो । रक्षात्मक जिम्मेवारी सबै खेलाडीले उत्कृष्ट ढंगले निर्वाह गरेका छन् । रोड्री र फाबियान रुइजले ब्याक–फोरको अगाडि अनुशासित रूपमा सुरक्षाकवच बनेर विपक्षी आक्रमणलाई रोकेका छन् ।

तर केवल मिडफिल्डर मात्र होइन, फ्रान्सविरुद्ध लामिन यामालले पनि रक्षापंक्तिमा उल्लेखनीय योगदान दिएका थिए । उनको अथक मेहनतका कारण फ्रान्सले स्पष्ट गोल गर्ने अवसर नै बनाउन सकेन ।

अर्कोतर्फ, बायाँ विङमा एलेक्स बाएनाले पनि पूर्ण समर्पणका साथ रक्षात्मक जिम्मेवारी निर्वाह गरे । लामिन यामालको खेल निरन्तर निखारिँदै गएको छ । बल उनीसँग नभएको बेला पनि उनले जसरी मिहिनेत गर्छन्, त्यसबाट उनको सोच र मानसिकता स्पष्ट देखिन्छ । यही कुरा यो स्पेनी टोलीको सबैभन्दा ठूलो विशेषतामध्ये एक हो । सायद उनको प्रदर्शनको प्रभाव अहिले धेरै गोलका रूपमा नदेखिएको हुन सक्छ ।

अहिलेसम्म उनले केवल एक गोल गरेका छन्, जुन समूह चरणमा साउदी अरेबियामाथि ४–० को जितका क्रममा आएको थियो । उनले धेरै गोलका अवसर पनि सिर्जना गरेका छैनन् । तर उनी टोलीलाई सहयोग गर्नका लागि हरसम्भव तरिकाले खेलमा प्रभाव पार्न चाहन्छन् भन्ने कुरा स्पष्ट देखिन्छ । धेरै पटक बल उनीसँग नहुँदा पनि उनले रक्षकहरूलाई आफूतिर तान्छन् ।

यसले उनका साथी खेलाडीका लागि मैदानमा खाली ठाउँ सिर्जना गर्छ र टोलीलाई आक्रमण गर्न सहज बनाउँछ । यही कारणले यो स्पेनी टोली वास्तवमै एउटा टोलीका रूपमा खेल्छ ।

हरेक खेलाडी आवश्यक पर्दा व्यक्तिगत प्रदर्शनभन्दा टोलीको हितलाई प्राथमिकता दिन्छ र त्यसका लागि त्याग गर्न तयार हुन्छ । त्यसैले जुनसुकै विङमा जसले खेले पनि, हाम्रो विङरहरू स्वभावतः आक्रमणमुखी छन्, तर बल गुम्नेबित्तिकै फुल–ब्याकलाई सहयोग गर्न तुरुन्तै पछि फर्किन्छन् ।

यस्तै, टोलीका नम्बर–९ मिकेल ओयारजाबालले पनि आवश्यक पर्दा पछाडि फर्केर विपक्षी मिडफिल्डरमाथि दबाब सिर्जना गर्छन् र रक्षात्मक जिम्मेवारी पूरा गर्छन् । यसैगरी, हाम्रो फुल–ब्याक पेड्रो पोरो र मार्क कुकुरेला केवल रक्षामा मात्र बलिया छैनन्, आक्रमणमा पनि उनीहरूको भूमिका अत्यन्त महत्त्वपूर्ण छ ।

उनीहरूले गोल गराउन, स्वयं गोल गर्न तथा पछाडिबाट खेल निर्माण गर्न उल्लेखनीय योगदान दिएका छन् । स्पेनजस्तो आक्रमणमुखी टोलीमा फुल–ब्याकहरू प्रायः धेरै माथिसम्म पुगेर खेल्छन् ।

त्यसले उनीहरूको पछाडिको क्षेत्र खुला हुन्छ र रक्षात्मक चुनौती बढ्छ । तर पोरो र कुकुरेलाले देखाएका छन् कि विपक्षीमा जतिसुकै खतरनाक विङर भए पनि उनीहरू मैदानका दुवै भागमा आफ्नो जिम्मेवारी उत्कृष्ट रूपमा पूरा गर्न सक्षम छन् ।

सबैभन्दा राम्रो कुरा के हो भने टोलीका हरेक खेलाडी अतिरिक्त मिहिनेत गर्न तयार छन् । अब फाइनलमा पनि हामी यही सामूहिक भावना र यही खेल दोहोर्‍याउन चाहन्छौं । प्रतियोगिताको सुरवातमा हामीलाई थाहा थियो कि टोलीका केही खेलाडी पूर्ण रूपमा फिट थिएनन् ।

तर विश्वकप लामो प्रतियोगिता हो र मलाई लाग्छ, प्रशिक्षक लुइस दे ला फुएन्तेले सुरुदेखि नै यही कुरा ध्यानमा राखेर योजना बनाएका थिए । प्रतियोगिता अघि बढ्दै जाँदा टोलीको आत्मविश्वास पनि बढ्दै गयो ।

खेलाडीहरूको फिटनेस सुधारिँदै गयो र लगातारको जितले पनि टोलीका पक्षमा वातावरण निर्माण गर्‍यो । अब यी खेलाडीसँग पूरै स्पेनलाई खुसी बनाउने अवसर छ ।

अर्जेन्टिनाविरुद्धको फाइनल सहज हुने छैन । तर स्पेन यो खेलमा सम्भवतः पूरै विश्वकपकै सबैभन्दा उत्कृष्ट अवस्थामा मैदानमा उत्रँदै छ । र कुनै पनि टोलीका लागि यसभन्दा उपयुक्त समय अरू हुन सक्दैन । – यो लेख बीबीसीबाट अनुवाद गरिएको हो ।